Οι πολίτες στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα σήμερα μπορούν, μεταξύ άλλων, να αναγνωριστούν οι εξής κατηγορίες πολιτών:
Α) με βάση των αριθμό των τέκνων:

• πολύτεκνοι
• τρίτεκνοι
• όλοι οι υπόλοιποι

Β) με βάση το γάμο:

• οικογενειάρχες με παιδιά
• οικογενειάρχες χωρίς παιδιά
• όλοι οι υπόλοιποι

 

Αυτοί που ανήκουν στην κατηγορία “όλοι οι υπόλοιποι” δεν έχουν ίσα δικαιώματα με τις άλλες κατηγορίες, ή καλύτερα, έχουν όσα δικαιώματα περισσέψουν από τις άλλες κατηγορίες, που τις περισσότερες φορές κατ’ ευφημισμό και μόνο αναφέρονται ως δικαιώματα.
Έχουν όμως υποχρεώσεις προς την πολιτεία, όχι μόνο ίσες, αλλά κατά περίσταση περισσότερες από τις άλλες κατηγορίες. Θα έλεγε κανείς πως οι υποχρεώσεις τους είναι αντιστρόφως ανάλογες των δικαιωμάτων τους.

Κοινώς αυτοί πληρώνουν τα γα***ια των άλλων!

 

Έλεος!

Έλεος πια με τους λόγους μίσους που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες από την πλειοψηφία των ιερέων που εμφανίζονται στα παράθυρα ειδήσεων και σε εκπομπές. Δεν μπορούν να διδαχτούν λίγο από την ταπεινότητα, το μεγαλείο ψυχής, την πνευματικότητα του Αρχιεπισκόπου; Από την αγάπη για το συνάνθρωπο που δίδαξε με λόγια και έργα ο Χριστός, τον οποίο υπηρετούν;

 

Γκαντεμιά

Μου τη δίνει όταν με γκαντεμιάζουν πρωί πρωί. Και ως γνωστόν, μια καλή γκαντέμικη ημέρα από το πρωί φαίνεται.
Περιστατικό πρώτο: μου πήραν δυο φορές το ασανσέρ μέσα από τα χέρια. Και το ασανσέρ μας είναι αργοκίνητο, πράγμα που σημαίνει ότι περίμενα αρκετά μέχρι να ξανάρθει.
Περιστατικό δεύτερο: ανακαλύπτω μόλις φτάνω στο γραφείο και αρχίζω να πεινάω πως έχω ξεχάσει το πορτοφόλι μου στο σπίτι.
Περιστατικό τρίτο: πάω στο φούρνο να αγοράσω (με δανεικά) ένα σάντουιτς, επειδή πείνασα. Με τα σάλια μου να τρέχουν φτάνω στο γραφείο, αφού προηγουμένως μου είχαν πάρει και το ασανσέρ (περιστατικό πρώτο). Ανοίγω με γρήγορες κινήσεις τη συσκευασία και εκεί πάνω έρχεται μία γνωστή, η οποία με έχει γκαντεμιάσει κι άλλη φορά, και μου λέει “καλή όρεξη”. Ε, αυτό ήταν. Δεν μπόρεσα να το φάω με την ησυχία μου. Δύο φορές με διέκοψαν και όχι μόνο έπρεπε να μιλήσω, αλλά έπρεπε να γράψω κιόλας, πράγμα που σημαίνει ότι το παράτησα στη σακουλίτσα του μισοφαγωμένο.
Περιστατικό τέταρτο: μετά το σάντουιτς είπα να φάω και μερικά σοκολατάκια. Τα δύο πρώτα τα έφαγα χωρίς να με διακόψουν. Στο τρίτο πάνω με ξαναδιέκοψαν και έπρεπε να το κρατάω στο χέρι τουλάχιστον πέντε λεπτά, μέχρι να εξυπηρετήσω τους κυρίους και να φύγουν.

Έχω περιέργεια να δω τι θα ακολουθήσει. Μάλλον κανένα κόψιμο από τα 10 ημερών σοκολατάκια…

 

Ελληνες εθνικά υπερήφανοι

Δεν ξέρω αν κανείς αισθάνεται εθνική υπερηφάνεια αυτές τις μέρες. Εγώ αισθάνομαι ντροπή. Η αίσθησή μου είναι ότι στην Ελλάδα κάνουν κουμάντο λαμόγια, ανάξιοι και άχρηστοι. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά σε όλους. Άνθρωποι που για μια ψήφο είναι ικανοί να ξεπουλήσουν την ίδια τους τη μάνα. Άνθρωποι που για μερικές ψήφους έχουν κάνει τα χίλια μύρια ρουσφέτια, με αποτέλεσμα οι άξιοι, οι ειδικοί να είναι εκτός συστήματος και να καθορίζουν τη ζωή μας αμόρφωτοι, απαίδευτοι, άχρηστοι και ανίκανοι. Κι αν βγεις να πεις μια κουβέντα, να κάνεις κριτική σε κάποιον βολεμένο, σε απομονώνουν, γίνεσαι γραφικός, καταντάς ο τρελός του χωριού. Αυτό συμβαίνει γιατί η προσπάθειά τους να ακρωτηριάσουν το μυαλό μας για να δεχόμαστε τα πάντα ως φυσιολογικά, για να μην αρθρώνουμε λόγο, για να μη σκεφτόμαστε, έχει σε μεγάλο βαθμό πετύχει. Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο πως κυριαρχεί η ηθική των ρύπων και οτιδήποτε έξω από αυτή είναι τουλάχιστον κατακριτέο και καταδικαστέο.

Υπάρχουν ειδικοί επιστήμονες που με μελέτες και στατιστικά μοντέλα, λαμβάνοντας υπόψη φυσικά και τα καιρικά φαινόμενα, μπορούν να προβλέψουν με μεγάλη ακρίβεια σε ποια περιοχή είναι  πιθανό να ξεσπάσει φωτιά, να εντοπίσουν με κατάλληλα όργανα μια πυρκαγιά κλπ. Έχουμε τέτοιους και στην Ελλάδα, αλλά στη θέση που θα έπρεπε να έχουν είναι βολεμένος κάποιος άλλος, κάποιος “κολλητός”.

Μιλώντας μ’ ένα φίλο χαρακτήρισα την κατάσταση μπουρδέλο. Με αποστόμωσε λέγοντάς μου ότι στο μπουρδέλο υπάρχει μια τάξη, γιατί η τσατσά βάζει τα πράγματα σε μια σειρά.

 

Τρέλα λέμε

Έχουμε τρελαθεί τελείως; Πρώτα κάνουμε τις μαλακίες μας και μετά τρέχουμε σε βουλευτές, υποψήφιους βουλευτές, πολιτευτές, διάφορους θεσμικούς να τις διορθώσουν. Μα είναι δυνατόν να παραβείς ένα νόμο, να υποστείς τις συνέπειες-καταδίκη και κατόπιν με την παρέμβαση κάποιου να τη βγάλεις καθαρή; Άντε γεια. Σε ποιον νομίζεις ότι απευθύνεσαι; Στο Θεό τον ίδιο;
Αλλά με κάτι τέτοιους ανεγκέφαλους βρίσκουν πάτημα οι πολιτικοί και μας συμπεριφέρονται σαν να είμαστε ιθαγενείς και μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα μας. Και με κάτι τέτοιους θα παραμείνουμε τριτοκοσμική χώρα.

 

Βαρέθηκα

Βαρέθηκα τις επιφανειακές σχέσεις
Βαρέθηκα να με παίρνεις τηλέφωνο για να ζητήσεις κάτι χωρίς να ρωτάς τα τυπικά, τι κάνω, πώς περνάω… έτσι για τα μάτια του κόσμου
Βαρέθηκα να μου ζητάς τη γνώμη μου και να μην κάνεις τίποτα από όσα σου λέω
Βαρέθηκα να με ρωτάς τι κάνω και στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα που μιλάω να με διακόπτεις για να μου ξαναπείς για σένα
Βαρέθηκα να σε βλέπω να νομίζεις πως μόνο εσύ έχεις προβλήματα
Βαρέθηκα να σε ακούω να θεωρείς τις μαλακίες σου προβλήματα
Βαρέθηκα να λες και να ξαναλές για τα ίδια “προβλήματα”
Βαρέθηκα να σε βλέπω να θεωρείς πως όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω σου – υπάρχουμε κι εμείς, ξέρεις
Βαρέθηκα να προσπαθείς να κρύψεις τα κόμπλεξ σου – όλοι έχουμε, δεν είναι κακό
Βαρέθηκα την παρουσία σου
Βαρέθηκα κι εμένα που σε ανέχομαι
Βαρέθηκα ρε πούστη

 

Δευτέρα

Καλά τι έχουνε πάθει όλοι και βγήκανε να κάνουνε τις δουλειές τους δευτεριάτικα και με καύσωνα; Είναι τρελοί; Κι αν είναι, εμείς τι τους φταίμε; Που ούτε έναν καφέ δεν προλάβαμε να πιούμε σαν άνθρωποι; Και ήρθανε και στο γραφείο πριν από μας; Όλη νύχτα εμάς βλέπανε στον ύπνο τους; Σιχτίρ πρωί πρωί με τους τρελούς

 

Τηλεφώνημα

- Παρακαλώ

- Καλημέρα

- Καλημέρα

- Θα ήθελα τον κ. ….

- Από πού τηλεφωνείτε;

- Από ‘δω

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ. Ρε φίλε, λες να με ενδιαφέρει η περιοχή από την οποία τηλεφωνείς ή η διεύθυνσή σου;;;

 

Διακοπές

- Καλά, εσύ δεν πήγες θάλασσα; (με βλέμμα υποτιμητικό, ακολουθούμενο από ολόσωμο σκανάρισμα)

-  Όχι, δεν πρόλαβα ακόμα να πάω.

- Μμμμμ (με έντονα αποδοκιμαστικό ύφος)

Ποιος θα το περίμενε να απολογούμαι επειδή οι μέχρι στιγμής υποχρεώσεις μου με εμπόδισαν να πάω στη θάλασσα. Τώρα αν αρχίσω να βρίζω και να κάνω λόγο για ξιπασιές, νεοπλουτισμούς και τα τοιαύτα εγώ θα φταίω; Άντε γιατί α…