Δεν ξέρω τι έπαθα κυριακάτικα και είπα να συμμαζέψω. Προσπαθώντας να βάλω σε τάξη τα χαρτιά, τα αποκόμματα, τα βιβλία, τα περιοδικά και όλα όσα δημιουργούν μια εικόνα χάους στο δωμάτιό μου, έπεσα πάνω σε μία Πρόσκληση για κάποια εκδήλωση που θα γινόταν ούτε θυμάμαι πόσα χρόνια πριν. Ο λόγος που την έχω κρατήσει είναι αυτοί οι στίχοι:

Μερικές φορές γυμνοί,

μερικές φορές τρελοί,

πότε λόγιοι,

πότε ανόητοι,

έτσι εμφανίζονται επάνω στη γη

οι ελεύθεροι άνθρωποι

 

Ινδικός στίχος”

 

(Ταξιδεύω τώρα… το συμμάζεμα μπορεί να περιμένει… Άντε γεια)