Μου τη δίνει όταν με γκαντεμιάζουν πρωί πρωί. Και ως γνωστόν, μια καλή γκαντέμικη ημέρα από το πρωί φαίνεται.
Περιστατικό πρώτο: μου πήραν δυο φορές το ασανσέρ μέσα από τα χέρια. Και το ασανσέρ μας είναι αργοκίνητο, πράγμα που σημαίνει ότι περίμενα αρκετά μέχρι να ξανάρθει.
Περιστατικό δεύτερο: ανακαλύπτω μόλις φτάνω στο γραφείο και αρχίζω να πεινάω πως έχω ξεχάσει το πορτοφόλι μου στο σπίτι.
Περιστατικό τρίτο: πάω στο φούρνο να αγοράσω (με δανεικά) ένα σάντουιτς, επειδή πείνασα. Με τα σάλια μου να τρέχουν φτάνω στο γραφείο, αφού προηγουμένως μου είχαν πάρει και το ασανσέρ (περιστατικό πρώτο). Ανοίγω με γρήγορες κινήσεις τη συσκευασία και εκεί πάνω έρχεται μία γνωστή, η οποία με έχει γκαντεμιάσει κι άλλη φορά, και μου λέει “καλή όρεξη”. Ε, αυτό ήταν. Δεν μπόρεσα να το φάω με την ησυχία μου. Δύο φορές με διέκοψαν και όχι μόνο έπρεπε να μιλήσω, αλλά έπρεπε να γράψω κιόλας, πράγμα που σημαίνει ότι το παράτησα στη σακουλίτσα του μισοφαγωμένο.
Περιστατικό τέταρτο: μετά το σάντουιτς είπα να φάω και μερικά σοκολατάκια. Τα δύο πρώτα τα έφαγα χωρίς να με διακόψουν. Στο τρίτο πάνω με ξαναδιέκοψαν και έπρεπε να το κρατάω στο χέρι τουλάχιστον πέντε λεπτά, μέχρι να εξυπηρετήσω τους κυρίους και να φύγουν.
Έχω περιέργεια να δω τι θα ακολουθήσει. Μάλλον κανένα κόψιμο από τα 10 ημερών σοκολατάκια…
